เริ่มเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย

เริ่มเป็นอาจารย์สอนนในมหาวิทยาลัย

 

 

                ในปีการศึกษา 1955 (พ.ศ. 2498) นั้นเอง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เชิญคุณพ่ออัลเฟรด บอนแนงค์ และคุณพ่อโยเซฟ โดนาฮู ให้มาสอนที่มหาวิทยาลัย โดยคุณพ่อบอนแนงค์สอนภาษาฝรั่งเศส (ต่อมาคุณพ่อบอนแนงค์ได้สอนทางด้านภาษาและวรรณคดีฝรั่งเศสในหลายมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ) และคุณพ่อโดนาฮูสอนภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้คุณพ่อพบปะกับนิสิตและบุคลากรในมหาวิทยาลัยได้ง่ายขึ้น คุณพ่อท่านอื่นๆก็ได้สอนภาษาแบบส่วนตัวให้กับคนที่ต้องการเรียนด้วย งานสอนเหล่านี้ในช่วงปีแรกเป็นดอกาสให้คุณพ่อได้สร้างความคุ้นเคยกับบุคคลต่างๆ และเป็นช่องทางที่จะได้รายได้สำหรับคณะฯด้วย แต่ต่อมาเมื่อมีภารกิจอื่นที่สำคัญกว่าจึงได้เลิกการสอนแบบส่วนตัวนี้ไป

                พันธกิจด้านการสอนในมหาวิทยาลัยยังคงดำเนินเรื่อยมา คุณพ่อเยสุอิตชาวต่างชาติทุกท่านล้วนเคยสอนในมหาวิทยาลัยเป็ฯระยะเลาหนึ่งทั้งในกรุงเทพฯและเชียงใหม่ เช่น คุณพ่อจาร์ค อัมโยท และคุณพ่อเจเวียร์ โกโยอากา ได้สอนมานุษวิทยาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และยิ่งกว่านั้นคุณพ่ออัมโยท ได้มีส่วนสำคัญในการก่อตั้งสถาบันวิจัยทางสังคม ที่จุฬาฯ และได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการอยู่ระยะเวลาหนึ่ง
คุณพ่อแบรี่สอนที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น และมีส่วนสำคัญในการก่อตั้งคณะศึกษาศาสตร์ และรักษาการณ์ตำแหน่งคณะบดีอยู่ระยะหนึ่ง
คุณพ่อโกมานสอนภาษาฝรั่งเศส คุณพ่อวิลลานูเอวาสอนจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คุณพ่อเดอนีส์สอนภาษาและวรรณคดีฝรั่งเศสที่จุฬาฯฯ
คุณพ่อวิลลานูเอลวา คุณพ่อมิเกล และคุณพ่ออัลฟองโซสอนภาษาสเปน
คุณพ่อฟรานซ์ ไรเทอเรอร์ และคุณพ่อออกัสติน โมลิง สอนภาษาเยอรมัน
คุณพ่อแลส์เช็นสกี้ สอนภษาอังกฤษและละติน
คุณพ่อไรเทอเรอร์สอนปรัชญา ที่วิทยาลัยพายัพ ของโปรแตสแตนท์ด้วย
นอกจากนั้น ทุกท่านยังได้สอนที่บ้านเณรใหญ่ วิทยาลัยแสงธรรม สอนผู้เตรียมบวช ผู้เตรียมเป็นครูคำสอน และที่ศูนย์นักบวชหญิง

 

กลับ